| TëKënJї™_TuM's profile!! Tekenji_Tum !!PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
May 26 อ่า....อ่า...มาแว้วที่ทุกคนเรียกร้อง(ป่าววะ ???)หลังจากที่ทุกๆ คนถามว่าม่าไรจาอัพเนี่ย....เก่ากึกมากมาย
วันนี้ก้อมาถึงแล้ว (จิงๆ อ่ะตั้งใจว่าจาอัพก่อนเปิดเทอมแหละ) เด๋วนั่งนึกก่อนนะว่าทำอะไรไปบ้างช่วงปิดเทอม
ก้อนะหลังจากสอบเสร็จก้อมีเพื่อนกลุ่มใหญ่ไปเกาะ(จำชื่อไม่ได้)กัน...ไอเราก้ออยากไปนะ แต่วันสอบเสร็จอ่ะดั๊นไปโยนโบว์กะดูเด็กหอมาแหละตังหมดเลยไม่ไปดีกว่าาาา...ขี้เกียจด้วย 5555+ หลังจากนั้นก้อนั่งหง่าววววววว....อยู่หน้าคอม ไม่มีตังจาไปไหน
ปิดเทอมรอบนี้ไม่ได้ตังค่าขนมซะงั้น งงเลย ??? แล้วแนนก้อโทรมานัดว่าจาไปโยนโบว์กันที่เมเจอร์เสรี แล้วก้อมากิรเสต็ก 79 กันต่อ ตอนนั้นเหมาเป้นชม. ละ 120 แนนกะฝนโยนได้ 4 เกมสุดยอดเจงๆๆ เลนนี้หนุ่มๆ 3 คน(เตก ไบร์ท)โยนได้ 3 เกมเอง เหอๆๆ เสร็จแล้วก้อมาเดินเสรีกันซักแปป แล้วก้อมานั่งกินกันเลยโทรไปชวนออมมากินด้วยยยยยย...อุอุ ออมก้อพาหนูมาด้วยยยยย..แซวกันมัน เอิ๊กๆๆๆๆ วันที่ 3 มีนา ต.เตก ชวนไปเล่นไอซ์บอกว่าเด๋วลงภูเก็ตแว้ว ชวนใครไม่มีใครมาได้
เลยเล่นกัน 2 คนก้อได้ฟะ หลังจากนั้นก้อชวนเบสออกมาดูหนังกะโยนโบว์..เตกเลี้ยงหนังด้วยแหละ ใจดี๊...ใจดี คิก คิก ไปโยนโบว์กัน 2 เกมแล้วก้อแยกกันปายยย เพราะพ่อเบสมารอรับ หลังจากนั่งทิดกาวได้ปลาอยข่าวมาว่าจาบวช...เพื่อนดีใจจาได้เห้นกาวหัวโล้น 555555 (สงสัยมันเตรียมจาเบียดเว๊ยยยย)
ก้อนั่งนับวันรอ อุอุ เพราะเป้นโรคเลื่อนแล้วเลื่อนอีก แล้วมันก้อประจวบเหมาะกะยังหารถไม่ได้พอดี และแล้วแนนก้อเปนผู้กล้า(ที่เพื่อนเรียกร้อง)อาสาให้น้าขับรถพาไป....ออกค่าน้ำมันกันเอง+ค่าน้า 500 ไปกันกี่คนหว่าาาา เด๋วนับก่อน แนน ฝน เหมียว(ไอนี่ลงทุนลงดอยมา) ออม(ไปในฐานะไรว๊าาา) เตก(อาเสี่ยลงทุนบินไป-บินมาภูเก็ต) บอย ไบร์ท รวมแล้ว 8 คน ไปกันอย่างสะลึมสะลืมเพราะนัดกันตี 5 ไปถึงวัด 7 โมงก่าๆๆ มั้งทิดกาวมานั่งรอรับเพื่อนๆ ละ หัวใสมาเชียวเอิ๊กๆๆ (บาปป่าววะ) ก้อรอทำพิธีกัน เงียบๆ เรียบง่ายดีจัง..เด๋วพองานเราเอาแบบนี้บ้างดีกว่า...แต่ไม่ไหวกิ๊กเก่าหลวงพี่มาชนกันตูม..ตาม...เตมศาลาเลย ไม่เบาๆ จิงๆ ขอบอกว่าอาหารอร่อยและอิ่มมากมาย (ขอขอบคุณคุณแม่กาวที่รั้งไว้ให้กินก่อนกลับ) อ้อ...พอบวชแล้วได้ฉายาว่า....ฐานวโร.... หลังจากนั่นก้อมานั่งๆ นอนๆ อยุ่หน้าคอมต่อเนื่องจากไม่ได้เงินเลยไม่มีกะตังออกไปไหน (น่าสงสารมะ)
แล้วจู่ๆ เพื่อนที่ รร.เก่าก้อมานัดกินหมู้กะทะ รอบมินิกันก่อน ก้อดีอ่ะอิ่มๆ คุ้มๆ ดี เจอกันน้อยๆ คุยกันมัน แต่เด๋วเสาร์ 27 พค.นี้จาเจอกันกลุ่มหย่ายยยยย...มากันเกือบหมดทั้งห้อง หุหุ เมื่อวันพฤหัสที่ 19 ที่ผ่านมาแนน ก้อชวนไปดูหนังมาอุอุ ได้บัตร 120 บาททั้งดูหนังและโยนโบว์ 1 เกมส์มา
คุ้มจิงๆ ของ SF เลยไปโยนโบว์กันก่อนเพราะโพไซดอนมันมีรอบ 14.30 แล้วก้อโชคดีอีกชั้น เพราะ 11-14.00น โบว์เกมละ 30 สุดยอดดดดดดดดดดดดดดดดดด....โยนกันมันเลย เสร็จแล้วพอเที่ยงก้อลงมากินบุฟเฟ่ ชาบุชิ เรากะไบร์ทสองคนไม่ยอมกินข้าวปั้น(ความคิดกาว)เอาแต่หน้ามันเอาข้าวกองๆ ไว้จนพนักงานเขาเดินมาบอกว่ากินข้าวด้วยค่ะ สาขาเดอะมอลลืบางกะปิ มันไม่มีเยลลี่วุ๊ยเสียดาย น่ำพั้นช์ก้อไม่มี แย่จิง แต่ทดแทนกะไอติมฟรีได้มะเปนไร จาบอกว่าไอตินรสชาเขียว+มะนามอร่อยมากๆๆ เด๋ววันหลังไปกินอีก หุหุ เจอสน The Stars ด้วย ตัวจิงกะในทีวีไม่ต่างกันเลย กินเสร้จแล้วก้อขึ้นมาดูหนัง.....แต่หนังสั่นมากขอบอกๆๆ แล้วเรื่องดำเนินเร็วโครต มาถึงปุ๊ปเรื่อล่ม กำจิงๆ แถมแอร์โครตหนาวเลยในดรง+กะกินชาเขียวกันมาเยอะปวดฉี่กับชิบ.....(ละไว้ในฐานที่เข้าใจ) ออกมาวิ่งหาห้องน้ามกันไม่ทัน จากนั้นก้อไปเดินตะวันนากันโชคดีที่ฝนหยุดตกแว้ว.....แต่บอกตัวกลับกาว เตก ไบร์ท มันขอแยกกลับอยุ่ดีดีมานเดินไปเจอเกมเลยจากลับไปซื้อ จอยที่ตะวันนาเลยกลับเปนเพื่อนแนนดีก่าาา อุอุ ######################################################################################
หมดแล้วมั้งเรื่องที่ไปทำตอนปิดเทอม...แต่คิดว่ามีอีกนะแต่มันจำไม่ได้ เอาแค่นี้ละกันเอิ๊กๆๆๆ
อยากเปิดเทอมเจอน้องปี 1 ไวๆ จัง ป่านนี้ยังไม่รุจักน้องเลยเซงเจงงงงงง
######################################################################################
ขี้เกียจทำตัวสีๆ ละมันยาว ฮ่าๆๆๆๆ
ไอที่อยากรุอยากเห้นแล้วเข้ามาอ่านกันอ่ะ ลงชื่อไว้ด้วย....
ไม่เม้นไว้ บ้าน "บึ้ม !! " February 18 มันจบไปแล้ว.....จบไปแล้ว 1 งาน กะวันอาทิตย์ ที่ 12 ที่ผ่านมา
งาน Fortran ณ พระนครเหนือ.... ก่อนวันงานเหนื่อยๆ มากๆ ต้องตื่นมาตั้งกะตี 5 แนะมาเตรียมของเตรียมรถ จากนั้นก้อออกรถคันแรก 7.30 โดนค่าน้ำมันไป 1970 แล้วก้อรีบไปให้ทันก่อน 8.30 เพราะต้องเอานักกีฬาไปรายงานตัวให้ทัน แต่ก้อไปถึงทันเจงๆ ด้วย อุอุ แต่แพ้เรียบ 5555 แล้วส่งตัวเสร้จก้อวิ่งๆๆ มารับรถคันที่เปนกองเชียร์เพื่อขนของลง แล้วก้อวิ่งไปวิ่งมาเอานักกีฬาที่มาช้าไปสนาม กะคอยหายาให้ วอลเล่ย์ เปนสวัสดิการก้องี้แหละ หน้าทีอันยิ่งใหญ่(ป่าววะ) แล้วก้อมาช่วยกันแต่แสตนให้เสร้จก่อน 13.00 ดีนะที่เอาแจ๊คไปด้วยอย่างน้อยก้อมมีคนช่วยทำงาน ใช้คุ้มดี 555 แล้วก็มีโอ กะ บอย ที่ช่วยทำสวัสดิการด้วยอีกคนน่ะ อันนี้เขาคุมสแตนกัน ไอเราเดินๆ ไปเดิน ประสานงาน เลยได้แอบงีบหลับ นิดหน่อย ค่อยดีหน่อย งานครั้งนี้ถือว่าพระนครเหนือจัดได้ดีมากๆ เลยล่ะ ตอนลาดกระบังได้เป็นเจ้าภาพจะดีขนาดนี้ไหมนะ ดูคนของเขาเยอะดีอ่ะ ลีด+แสตน ปีนี้อลังการงานสร้างกันมากๆ มีแตของลาดกระบังเนี่ยแหละเรียบๆ แต่อย่างว่าละวะ ทำได้แค่นี้ก็อดีแล้ว หลังจาเสร็จงานฝนก้อตกอีก...แต่งานนี้เพื่อนๆ ทีงานก้อร่วมแรงร่วมใจกัน ดี ขนาด ก้อยบอกว่าจาไม่ขอช่วยงาน แต่พอถึงเวลาจิงๆ ยังมาสอนแสตนเต้นสันอยู่เลย(ซึ้งๆๆ ) บางคนที่คิดว่าจาไม่ช่วยงานกะมานั่งเฉยๆ ก้อชวนน้องเล่น น้องเต้น แสตนไม่เงียบเหงา...คนเรามันจารู้นิสัยกันมันต้องทำงานร่วมกันถึงจารู้ พอเสร้จจากงานก่อนเหนื่อยกันไปตามๆ กัน ดีนะที่เปนคนคุมรถแอร์ สบายหน่อย 5555 กลับมาถึงลาดกระบังก้อ 2 ทุ่มก่าๆ และ มานั่งเก้บของคิดเงิน กัน สุดท้ายก้อเหลือแต่กลุ่มเราๆ ที่ออกท้ายๆ ก้อมีแนน เหมียว เบส เตก ไบร์ท กาว นั่งเก็บของเช็คยอดรายจ่าย แล้วก้อคุยกันหลังเสร็จงาน.... ดีนะที่วันจันทร์เปนวันหยุดไม่งั้น โดดเรียนแน่ๆ อิอิ หลัวจากกลับมาก้อมานั่ง ทำการบ้านกันหัวปั่นเล๊ยยยยยยยยยย รออยู่อีกเพียบ อีก อาทิดกว่าๆ ก้อจาสอบและ กำจิงๆๆ February 04 จบไป 1 งาน อุอุ (รักที่เป็นไปไม่ได้)วันนี้ก็ผ่านงานบายเนียร์มาละ อุอุ เป็นงานที่สนุกมากๆ
แต่กินไม่ค่อยอิ่มเลย อุอุ งานนี้ดูเพื่อนๆสามัคคีกันดี(มั้ง)
แต่ที่รุๆ มันเป็นงานแฟนซีมีแต่คนแต่ชุดสวยๆเท่ห์ๆ มาเต็ม เลย
โดยเฉพาะพี่ปี 4 สาวๆ นี่สุดยอดเหนือคำบรรยาย
กว่าจาจบงานก็ เล่นเอาถึง 5 ทุ่มครึ่ง ตอนแรกว่าจานอนหอไบร์ทซะหน่อย
แต่เห็นมันไม่เมาเลยกลับบ้านดีกว่าเผื่อมันอยากต่อไหนจาได้ไม่เป็นภาระใครดี
เหมียวเลยเอากล้องใหม่มาทดลองง่านแรกเลย อุอุ ไฮโซ ซะไม่มี
การแสดงละครก็ผ่านได้ด้วยดีนะ แต่ก็ไม่สามารถสู้ได้กะขอน้องปี 1 หรอกแรงสุดยอดเรียกเสียงกรี๊ดดด
กลับมาก่อนเลยไม่รุว่า กาว เตก ไบร์ทมันเปนไงบ้าง แต่ดุวันนี้ไม่เมากันนะ...ดีแล้ว
การที่เราทำงานใหญ่ๆ นั้น มันจาทำให้เราได้รู้นิสัยของแต่ละคนว่าเป็นยังไง น้ำใจของคนนั้น
แล้วก็ทำให้ได้มิตรภาพเพิ่มขึ้นมา คุยกันกลับคนรอบข้างมากขึ้น (เอ๊ะเหมือนคำพูดในโฆษณามือถือค่าย สีฟ้า)
จบไปละ 1 งาน เหลืออีกงานใหญ่ที่กะลังจามาถึง เฮ่อๆ ไม่รุจาเปนไง.....
อื้อเทอมนี้ถอนวิชาเรียนออกไป 2 วิชา ไม่คิดเลยว่าจามีวันนี้แย่จริงๆ เศร้า แต่ไม่ได้เครียดไรมาก
ตอนนี้คงต้องตั้งใจอ่านวิชาที่เหลือให้ได้เกรดดีดี
ตอนนี้ที่นั่นพิมพ์นี่ก็นั่งรอใครบางคนอยู่....ไม่เห็นออนไลน์เลย
แต่นี่ก็ดึกแล้วคงเหนื่อยแล้วหลับไปแล้วมั้ง.....เฮ่อ....
เกิดไปชอบคนที่มีแฟนแล้วนี่ทำใจลำบากจัง...ถึงคนๆ นั้นยังไม่มีแฟนก็เหอะ ก็ชอบกันไม่ได้อยูดี
ได้แค่ความเป็นเพื่อนเท่านั้น.....ทำไมน้าาาา ใจมันยังคิดถึงแต่เขา แต่ไม่เป็นไรหรอกเด๋วก็เลิกคิด ซักพักแหละ วันเวลาจาทำให้ห่างกันแล้วก็เลิกคิดไปเองแหละ.....ไม่กล้าโทรไปหา ถามว่าอยุ่ไหน ทำไรอยู่
เด๋วจาดูเป็นการยุ่งวุ่ยวาย กะ เขาเกินไป....ถ้าทางโน้นรำคาญเอาเด๋วจาไมได้ใกล้กันอีกเลย แล้วจาเสียความเป้นเพื่อนไป รักษาความพอดีเอาไว้
อย่าทำตามใจมากเกินไปนะ จำไว้ เด๋วเสียใจภายหลัง............
เข้าใจมือที่สามอย่างฉันซักที มือที่ยืนมาเช็ดน้ำตา
รู้ไว้เลยว่าเจตนา ไม่ได้มาเซ้าซี้ ตั้งใจผิดก็เห็นเธอใจแทบขาด ฉวยโอกาสด้วยความหวังดี (แก้เหงาทีเดียวได้ทั้งใจของเธอ และฉันเอง) (ทำได้เท่านี้ทั้งๆที่ในใจ) กอดฉันที่เธอไม่ซึ้ง จึงไม่อุ่นเท่าเขา แต่ก็ยังดีกว่าเหงา ในอ้อมกอดตัวเอง ไม่ต้องพะวงเรื่องฉัน เจ็บนี้ฉันเป็นคนเลือกเอง ก็รักเธออย่างที่เห็น จะให้ไปทำกับใคร บอกเลยอยากเป็นเจ้าของ เลือกได้อยากได้เธอมา แต่ความจริง กลับตอกย้ำ หมด ใจ เธอ นั้นคือเขา January 29 หากคิดจะใช้เวลาชั่วชีวิตกับใครสักคนคุณควรจะแน่ใจว่าเขาคนนั้น ....1. ควรจะเป็นคนที่คุณรู้สึกพอใจในตัวเขาในหลายๆด้าน เช่น รูปร่างหน้าตา นิสัยใจคอ ท่าทาง การใช้คำพูด ฯลฯ บางคนอาจเรียกว่าถูกชะตาก็ได้ ซึ่งคนอื่นอาจจะไม่เห็นข้อดี ของเขาอย่างที่คุณเห็นก็ได้ 2. มีทัศนคติตรงกัน หรือพูดกันรู้เรื่อง คือไวต่อความต้องการของอีกฝ่าย พอสมควร สามารถเปิดใจคุยกันทุกเรื่อง ทั้งเรื่องลึกๆและเรื่องเล่น ๆ 3. มีความรู้สึกชื่นชมยกย่องซึ่งกันและกัน แม้ว่าจะทำงานคนละด้านหรือ มีการศึกษาที่แตกต่างกันก็ตาม 4. มีเหตุผล พูดจาปรึกษาหารือกันได้ไม่ใช้แต่อารมณ์อย่างเดียว 5. ขยัน เป็นสิ่งสำคัญมากเพราะมีส่วนช่วยสร้างความมั่นคงให้กับชีวิตคู่และอนาคตข้างหน้า 6. ปรารถนาดีต่อกัน หรือจริงใจต่อกัน ข้อนี้ต้องดูกันนานหน่อยค่ะกว่าจะรู้ว่าไม่ได้เสแสร้ง หรือหวังผลประโยชน์จากเรา 7. อายุก็มีความสำคัญ เพราะจะทำให้มีประสบการณ์ชีวิตมากขึ้น มีความอดทน และมีความพร้อมมากขึ้น 8. มีสุขภาพกายที่ดี หมายถึงแข็งแรงและมีสุขภาพอนามัยที่ดี 9. มีสุขภาพจิตดี ปรับตัวเข้ากับคนและสิ่งแวดล้อมได้ ไม่มองโลกในแง่ร้าย 10. ควรมีพื้นฐานทางฐานะพอที่จะพึ่งตนเองได้ เพื่อที่จะได้ไม่เกิด ปัญหากับชีวิตคู่ในอนาคต 11. มีความรักต่อกัน ข้อนี้คงจะรู้กันได้ถ้าพบคนที่คุณถูกใจ 12. เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน คู่รักที่รักกันยาวนาน มักปฏิบัติต่อกันด้วยความจริงใจ เคารพความคิดเห็นซึ่งกันและกัน แม้ในเวลาที่คุณถกเถียงกัน ก็ไม่ควรลืมว่า เขาคือเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ การเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไม่ได้หมายความว่า ทุกอย่างจะราบรื่น แต่การเคารพความเห็นซึ่งกันและกัน จะทำให้คุณสามารถประคับประคองนาวารักของคุณไปได้ 13. มีความรู้ และความคิด เพียงพอที่จะช่วยกัน พลิกแพลงแก้ปัญหาเฉพาะหน้า หรือ ปัญหาที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้ โดยไม่ถอนตัวหนีหายไปไหน ข้อนี้อาจจะมองยากหน่อย แต่ก็ถือเป็นขั้นสุดของสังคมยุคนี้แล้วหละ January 27 งะ.....ใกล้แล้วครับ พี่ น้อง !!! อุอุ....วันนี้เกือนอยากอัพขึ้นมาซะงั้น 55555+
ที่ใช่ชื่อนี้เพราะมีเหตุการณ์ที่ต้องทำมารอจ่อ...อยู่ หลายอย่างน่ะ
อาทิดหน้านี้ จาถึงวันบายเนียแว้วววววววว การแสดง + แฟนซียังมิได้ทำ
อาทิดถัดไป ถึงวันที่เราชาวแสตทลาดกระบังภาคภูมิใจ อุอุ นั่นคือ วันกีฬา Fortran แต่ดูรุ่นน้องจาไม่สนใจ
กันเล๊ยยยยยยย.....ขอบบอกคำเดียวว่าแล้วจารู้สึก ความหายนะรอท่านอยู่ เอิ๊กๆๆๆๆๆๆๆ
ถัดไปอีก 2 อาทิดสอบแว้วววววววว อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มาบ่นแค่นี้แหละ 5555
ปล.ไปเดินซีคอนมาเจอ โจ AF2 ก็งั้นๆ เหมือนในทีวีแหละ ไม่มีไรพิศษ โอกาส>> >ที่เมืองหนึ่งของประเทศกรีก >> > >> >เคยมีรูปปั้นแกะสลักตั้งอู่ใจกลางเมือง >> > >> >ปัจจุบันนี้ รูปปั้นนี้ไม่เหลือแม้แต่ซาก >> > >> >แต่แผ่นที่จารึกที่บรรยายเกี่ยวกับรูปปั้นยังคงเหลืออยู่ >> > >> > >> >คำบรรยายเขียนไว้ในรูปแบบการสนทนาระหว่างรูปปั้นกับคนที่เดินผ่านไปมา >> >“รูปปั้นเอ๋ย ท่านชื่ออะไร” >> > >> >“ฉันชื่อโอกาส” >> > >> >“ใครเป็นคนแกะสลักท่านขึ้นมา” >> > >> >“ช่างแกะสลักชื่อ >>ลีซีปัส” >> > >> >“ทำไมท่านจึงยืนเขย่งเท้า?” >> > >> >“เพื่อบ่งบอกว่าฉันอยู่เพียงชั่วครู่ชั่วยาม” >> > >> >“แล้วทำไมที่เท้าของท่านจึงมีปีก” >> > >> >“เพื่อแสดงให้เห็นว่าฉันจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว” >> > >> >“แต่ทำไมผมด้านหน้าของท่านจึงยาวอย่างนี้” >> > >> >“ก็เพื่อให้คนที่พบฉัน >> > >> >จะได้จับฉวยไว้ได้ง่าย” >> > >> >“แล้วทำไมหัวด้านหลังของท่านจึงล้าน >> > >> >ไม่มีผมแม้แต่เส้นเดียว” >> > >> >“ก็เพื่อแสดงให้เห็นว่า เมื่อฉันผ่านไปแล้ว >> > >> >ก็ยากที่จะจับฉันได้ใหม่” >> > >> > >> > >> >จริงด้วย ทางด้านหน้าของ “โอกาส” >> > >> >มีผมยาวแต่ด้านหลังล้านเกลี้ยง >> > >> >เพราะเมื่อปล่อยให้ >> > >> >“โอกาส” >> > >> >ผ่านไปแล้ว ก็ยากที่จะจับยึดมันกลับมาได้อีก >> > >> >“โอกาส” จึงเร้าเตือนเราทุกคนว่า >> > >> >“อย่ามาต่อว่าฉัน ว่า >>ฉันไม่เคยมาเยี่ยมกราย >> > >> >เพราะบ่อยครั้งเหลือเกินที่ฉันมาเคาะประตู >> > >> >แต่เธอกลับไม่อยู่บ้าน >> > >> >ทุกวัน ฉันยืนรออยู่ที่หน้าบ้านเธอ >> > >> >เรียกให้เธอตื่น ให้ขยันขันแข็ง >> > >> >ให้รีบตัดสินใจ >> > >> >ให้ลงมือทำ >> > >> >ให้ออกแรง ให้สู้ >> > >> >เพื่อจะได้มาซึ่งชัยชนะและความสำเร็จ >> > >> >จงอย่าปล่อยให้ฉันผ่านไป >> > >> >เธอจะได้ไม่ต้องนั่งเสียใจในภายหลัง >> > >> >ที่ฉัน “โอกาส” ผ่านมา แต่เธอไม่รู้จักจับฉวย January 06 คนรู้ทันคลิกเข้ามาอ่านเนี่ยอยากรู้ช่ายมะว่าว่าจาเขียนอารัย...อุอุ ยังตัดใจไม่ได้อ่ะดิ.....อย่าปิดบังตัวเองเลย
รู้แต่ว่าวันนี้ว่ายน้ำสนุก มีเพื่อนแจ๊คด้วย เดี๊ยววันหลังเจอกัน..... December 28 สอบเสร้จแว้ววววว ในที่สุดก็สอบเสร็จซะที เอิ๊กๆๆๆ....... 2อาทิดที่ทนทุกขืทรมาน กแน่ล่ะ มันอ่าน
December 14 ชีวิตที่สับสนและวุ่นวาย เฮ่อ....คนเรานี่หนา....อุตส่าห์พิพม์สิ่งดีๆ ให้อ่านให้รับฟัง
กลับมานั่งเถียงเราซะนี่....ว่าแต่เรื่องที่พิพม์ไปใครว่ามันไม่จริง
มันผิดยกมือขึ้นๆๆๆ โย่วๆ โด่ !!! ไม่มีใครแน่จริงซักคนเลย
สิ่งที่พิมพ์ไปให้ไปนั่นไมได้ว่าหรือแต่อย่างใด แค่อยากให้อาแนแล้วเก็บไปคิด
ก็อย่างว่าล่ะนะถ้าคนเรามันจาคิดได้พูดครั้งเดียวมันกูรู้เรื่องละ ไม่ต้องใมพูดซ้ำๆ ซากๆ
ให้รำคาญหรอก เหอๆ บ่นไรไปเนี่ยแล้วคนอื่นๆ จาเข้าใจไหมเนี่ย เอาเป้นว่าย่อหน้าแรก
ของระบายอารมณ์หน่อยละกัน เอิ๊กๆๆ ของดีมันต้องอยุ่ท้ายๆ ดิจาได้ติดตามกันจนจบ
ว่าแต่ฮั่นแน่อยากรู้ล่ะซิว่าพิมพ์ว่าไร มันยาวนะถ้าไม่อ่านข้ามไปได้เลย ตัวสีชมพูด้านล่างนี้อ่ะ
ลองถอยหลังออกมาซัก 1 ก้าวดูนะ แล้วกลับหลังลงไปว่า
เรื่องทั้งหมด อ่ะ มัน อาจจะไม่ได้เกิดจากคนอื่นเลยแต่เกิด จากความเอาแต่ใจตัวเอง ความที่คิดว่าตัวเองถูกเสมอรึป่าว การรับฟังคนอื่นนะเป็นสิ่งที่ดีนะ แต่การรับฟังแล้วไม่ปรับตัวนะ คนที่คอยเตือนคอยห่วงเขาจะเบื่อและรำคาญเอา....แล้วการเรียกร้องสิ่งใดๆ จากใครมากมายนั้นไม่ไม่ใช่สิ่งที่ดีหรอก คนเราทุกคนนั้นชอบทำอะไรที่ทำแล้วสบายใจทั้งน้น ไม่ใช่ทำเพราะโดนบังคับ แล้วการที่คนเรานั้นจะเรียกร้องอะไรมากมายจากคนๆ หนึ่งน่ะ เคยหันกลับไปมองบ้างไหมว่าเขาเคยเรียกร้องอะไรจากเรารึป่าว...แล้ว แล้วสิ่งที่เราต้องการนั้นมันก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวของเขาไหม คนเราทุกคนคบกันด้วยใจ คบกันด้วยความสบาย อยู่ด้วยกันแล้วสนุกมีความสุข ไม่ใช่อยุ่ ด้วยกันเพราะว่าต้องการให้อีกคนมีความ โดยคนที่มีความสุขไม่เคยคิดเลยว่าคนๆ นั้นรุ้สึกอย่างไร การกระทำของคนเราออกมาจากใจ ไม่ใช่ออกมาจากความต้องการของอีกคน... เพราะถ้าทำแบบนั้นเราจาไม่ได้คบกันด้วยตัวตนจริงๆ แต่ที่คบกันเพราะต้องทำ มนุษย์เรามีความเป้นตัวของตัวเองสูง ไม่ยอมให้ใครมาตีกรอบความเป้นตัวของตัวเองกันและกันหรอก แล้วก้รมีพื่อนเยอะๆ นั้นเป็นสิ่งที่ ถ้า ณ เวลานั้นเวลาใด ขาดใครไปอย่างน้อยเราก้ยังมีอีกคนเสอม ไม่ได้อยุ่คนเดียวหว้าเหว่ ต้องทำตัวให้สดใสเสมอ ยิ้มแย้ม แจ่มใส และเก้บอารมณ์บ้างจาได้มีเพื่อนเยอะๆ อย่ายิดติดกะสิ่งๆ ใดเกินไปมากมายเพราะการยึดติดนั้น พอเราเสียหรือขาดสิ่งนั้นไปมันจาทำให้ชิวิตเราย่ำแย่ไป แล้วการเลือกคบคนนั้นอย่าเป็นคนที่เลือกมากเรื่องมาก ใครผ่านเข้ามาในชิวิตนั้น พยายามให้ความสนใจกับเขาบ้าง ถ้าเขาไม่ได้เลวร้ายไปซะทีเดียว การมีคนรุ้จักเยอะๆ แต่ไม่สนิทมากยังดีกว่ามีเพื่อนสนิทแค่คนเดียวแล้วพอเสียเขาไปก้รุ้สึกว่าไม่มีใครแล้ว ไม่ใช่รุ้สึกไม่ค่ยถูกใจก็ปล่อยไป แล้วกาลเวลานั้นแหละจาเป็นเครื่องพิสูจน์คนเอง บางที่คนที่เราไม่เคยพูดด้วยเลยอาจจะเป็นคนที่ช่วยเราในอนาคตก็ได้ การที่พูดซ้ำซากแต่เรื่องเดิมๆ นั้นไม่ใช่สิ่งที่ดีนำแต่จาพาความน่าเบื่อแก่คนอื่นมาด้วย แล้วก็อย่าเที่ยวไปตัดสินใจความคิดของคนอื่นด้วยความคิดของตัวเราเอง เพราะว่าตัวเรานั้นอยากจะคิดว่าใครคิดอะไรอย่างไรก้ได้ ทั้งๆ ที่คนๆ นั้นอาจจะไม่ได้เป็นแบบนั้นก็ได้ วันพรุ่งนี้ กับ วันนี้น่ะมันไม่เหมือนกันหรอกนะ ฉะนั้นอะไรที่มันเป้นของเมื่อวานจงเก็บและจดจำสิ่งดีๆ ของวันนั้นไว้แล้วเอามาเป็นกำลังใจในวันต่อไป การที่เราจะจมอยุ่ในความทุกข์นั้นมันไม่ดี ฉะนั้นเรื่องอะไรที่เป้นทุกข์ใจ จงละทิงมันไว้กับวันที่ผ่านมาซะอย่าเก้บมันเอามาคิดในวันรุ่งขึ้น แล้วทุกเช้าตื่นนอนมาลองคิดทบทวนซักแปปว่าเมื่อวานทำไรไม่ดีไม่ควรไปรึป่าวเพื่อว่ามันจะได้ไม่เกิดขึ้นอีกในวันต่อๆ ไป การที่จะเปลี่ยนแปลงใครซักคนนั้นยากและมันทำไม่ได้หรอก เพราะตัวเรายังสั่งให้ทำตามใจเราเเองไม่ได้เลย คนเราทุกคนนั้นย่อมรักตัวเองทั้งนั้น การที่เขาจะพูดคำว่า ไม่ หรือ ปฎิเสธเรานั้นก็ผลมาจากว่าสิ่งนั้นมันเป้นสิ่งไม่ควร และไม่เป็นผลดีต่อตัวเขา เพราะคนเรานั้นไม่อยากทำให้ใครรู้สึกเลยใจหรอก แต่บางทีมันก้ต้องทำเพราะความต้องการของเราอาจจะไปทำให้ใครนั้น เสียหายหรือไม่สมควรแก่ตัวผู้นั้น สิทธิส่วนบุคคลนั้นสำคัญมาก บางทีคนเราก้ไม่ได้ต้องการใครซักคนที่จะอยุ่กับเขาตลอดเวลาหรอกควรให้เวลาแก่ผู้อื่นให้เขาอยุ่กะตัวเองบ้างให้เขาได้สำรวจตัวเองบ้าง อย่าพยายามอยากรุ้เรื่องส่วนตัวของคนอื่นมากเกินไป เรื่องบางเรื่องถ้าเล่าได้พูดได้เขาก็จะเล่าเอง การที่บางวันเราคุยกะคนนี้เยอะแยะมากมาย ไม่ได้หมายความว่าวันพรุ่งนี้จะได้คุยมากมายเหมือนอย่างวันก่อน เพราะคนเรานั้นไม่หยุดนิ่งวันนี้เขาอาจจะให้ความสนใจเราคุยกะเราแต่วันต่อมาเขาอาจจะไม่ได้มีเรื่องอะไรที่คุยกะเราแต่ก็ไม่ได้ความว่าความเป้นเพื่อนจะลดน้อยลง เพระเราไม่สามารถบังคับให้ใครมาสนใจเราคนเดียวตลอดเวลาได้หรอก ซักวันมันก็ต้องเบื่อ ไม่งั้นโลกของเราจะมีของชนิดเดียวกันหลายๆ แบบไปทำไมในเมื่อคนเราพอใจกับของสิ่งๆ เดียวได้ และจงเผื่อใจไว้รับกับความสูญเสียบ้าง แล้วก้เรื่องการนินทาให้ร้ายนั้นมันไม่ดี ถ้าเป็นผู้ชายแล้วยิ่งไม่ดีใหญ่เลย แล้วเรื่องคิดเล็กคิดน้อยด้วย แล้วก็จงอย่าอวดเก่งเวลาอยุ่กะเพื่อนๆ พอถึงเวลาเข้าจริงอยุ่ตัวคนเดียวแล้วหง๋ออย่างกะลูกแมว มันไม่ใช่วิสัยที่ดี เป้นตัวของตัวเองให้มากๆ แต่อย่าตนและถือตัวว่า ดีแล้วทุกคนต้องมาง้อมาสนเรา มันจะกลายเป้นแลดูหยิ่งไป และคนเราควรมีศักดิ์ศรีบ้าง ไม่ใช้ทำตัวดุไร้ค่า ยอมเอาศักดิ์ศรีเขาแลกกะสิ่งที่มันไม่เป็นเรื่อง แล้วก็อย่าคิดว่าเรารุ้ทุกอย่าง เพราะบางทีสิ่งที่เรารุ้นั้นอาจจะไม่ใช่อย่างที่รุ้ก็ได้ เมื่อเข้ากลุ่มเข้าสังคนหรือร่วมงานกันอย่าเห็นแก่ตัวมากงานทุกอย่างทุกคนต้องช่วยทำกัน เหนื่อยเท่ากัน ไม่ใช่เอาตัวเองสบายเข้าว่า อย่าสำคัญตนผิดว่าตนนั้นสำคัญกันคนๆ นั้นมาก ถ้าความจริงไม่ใช้แบบนั้นเราจะเป็นฝ่ายเสียใจ..... คือถ้าใครได้อ่านแล้วไม่เห็นด้วยประการไหม เม้นไว้ได้เลย (อุอุ....ได้เม้นทางอ้อมป่าวหว่า).....
ใครได้รับเมลล์อันนี้ก็ FW mail ต่อไปด้วยนะเว๊ย อยากมี FW mail เป็นของตัวเอง
เผื่อมันจาวนมาหาตัวเองในซักวัน
มาริ่มเรื่องของเราดีกว่าอันนั้นเกริ่นนำสั้นๆ น่ะ หุหุ
ช่วงนี้ใกล้สอบไม่รุเพื่อนๆ ได้เร่องอ่นหนังสือเพื่อเก็บตุนคะแนนรึยังเอ่ย ??
ไม่ไหวช่วงนี้ชีวิตวุ่นวายไปหมดเลย....นี่ก็ใกล้ช่วงสอบละแต่มีงานไรมาให้ทำไม่รุมากมาย
หนังสือก็ไม่ได้อ่าน...งานก้ทำไม่เสร็จ งื้อๆ แบ่งร่างได้ จาแบ่งออกเป็นซัก 5 คน อิอิ
ทำทันทุกอย่างแน่ๆ งาน
ช่วงนี่มันรู้สึกกระวนกระวายเล็กๆ อยู่ภายใน ตอนนี้ใครจาเป็นไงจารุ้สึกยังไง ก็ช่างไม่รุละ
สนใจตัวเองดีกว่า สนใจคนอื่นมากๆ ตัวเองจาตายเอา ใครที่พูดไม่รุ้เรื่องก้ปล่อยมันไปละกัน
ตอนนี้อากาศหนาวอีกแล้ว ห่มผ้ากันด้วยล่ะ
ช่วงนี้ชีวิตไม่ค่อยมีไรตื่นเต้นเลยว่ะ มีแต่งานๆๆ สอบๆ
ดีหน่อยที่เดือนนี้วันหยุดเยอะได้ได้มีเวลาพักผ่อนมั้ง อุอุ
ปีนี้หอากาศหนาวหลายวันดีด้วย
เมืองไทยมี 3 ฤดูเจงๆ นะ
เช้า หนาว
กลางวัน ร้อน
เย็น ฝน
ปนกันดี 555+
น่านๆ พิมพ์มาตั้งนานนึกออกละว่าจาเล่าไร
เมื่อวันศกร์ที 9 ได้ไปงานเปิด สยามพารากอนมาด้วยยยยยย
ไฮโซมากมาย อุอุ
เจอดาราเยอะแยะเลย เช่น ปอ พระเอกจากบาปรักทะเลฝัน
เจ๊ดา ณ ไฮโซบ้านนอก ไม่ใช่ดา จินดารัตน์ ณ ลาดกระบังนะ อิอิ
แต่โดยรวมมมันยังไม่เสร้จเลยอ่ะยังมีที่ไม่เปิดอีกเยอะเลย แล้วมันก็กว่างมากมายเดินไม่ทั่วอ่ะ เหนื่อย
ร้านทุกร้าน ของทุกอย่างถูกตกแต่งแบบอลังการมากๆ เว่อร์สุดๆ
มีคนที่ได้รับเชิญใช่ชุดสูท กะ ชุดราตรี สวยๆ มาเต็มเลย
แต่ไม่มีของฟรีไรแจกเลยเซงมากๆ เปิดห้างทั้งทีของฟรีไม่มีรึไง
แต่ สยามโอเชี่ยนเวิร์ด นั้นเปิดแล้วแหละ ดันเป็นของ TRUE อีกเหอๆ
แต่ค่าบัตรแพงมากตั้ง 450 แนะ เขามียืนแจกใบปลิวอยู่คนแย่งกันตรึมเลยนึกว่าบัตรฟรี 555+
ไปแย่งกะเขามาเหมือนกัน...
มันก้มีงานแสดงเสื้อผ้าบ้าง เดินแบบซะเป็นส่วนใหญ่อ่ะ
รู้สึกจะมีทั้งหมด 6หรือ 7 ชั้นเนี่ยแหละ แต่ตึกสูงปรี๊ดดดดดดดดดดดดด เลย อุอุ
มีทางเชื่อกะ BTS พร้อมเลยแหละสะดวกมากๆ
แล้วที่แปลกอีกอย่างคืนชั้น G รือชั้น 1 ของทีนี่เป็นชั่น Food ซะงั้น
แล้วชั้นสองกลับเป็นที่แสดงงานต่างๆ แนวลานกิจกกรมของห้างทั่วๆไป แต่ปรกติเขาจาอยุ่ชั้น Gกัน
แล้วทางเดินที่ทะลุจาก Siam Center ไป พารากอนนั้น คน+รถเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆ ยังกะเดินอยุ๋ในสีลม
ในช่วงเช้ากะตอนกลางวันแนะ เหมือนเดินอยุ่บนนิวยอร์ก เอิ๊กๆๆๆ
แล้วก็ไปดู ตู้กระจกของ GMM ด้วยที่ชั่น 4 Siam Center อุอุ เจอดีเจโจ้ด้วย ตัวใหญ่ๆ หน่อยแต่เตี๊ย 5555+
ออนแอร์อยุ๋ คนไม่เยอะเท่าไรเพราะเขาไปพารากอนหมดไปยืนดูห้องจัดนิดหน่อย เคยใฝ่ฝันไว้ 555+
จริงๆ แล้วเกือบไม่ได้มาแล้วนะเนี่ย กว่าจาอ้อนแนนกะฝนได้ อุอุ
พอดีฝนต้องมาเปลี่ยน หูฟังมือถืออยุ๋แล้ว เลยได้ แจ๊คพ่วงมาด้วย 6555+
งานนี้แจ๊คออกให้หมด เลยไป 50 บาท รวมค่ากิน อิอิ
วันที่ไปรถไฟแน่นมากเพราะมันมีลูกเสือด้วย แต่เขาจาลงพอดี 300 คนที่ถานีลาดกระบัง เลยได้นั่งสบายว่างๆๆๆ
แต่รถไฟก็มาเลทสุดๆ อย่างว่าแหละเด้กเยอะมันต้องช้าเป็นธรรมดา
คนที่ไปสยามด้วยก้มี แนน ฝน ออฟ แจ๊ค อ่ะ อิอิ ไอเหมียวอดเพราะติดงาน ขันโตก 55555
อย่างว่าแหละไปโดยไม่ได้วางแผนมาก่อนน่ะก็เลยแบบนี้แหละ
วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกว่าเดียวไม่ได้อ่านหนังสือ 5555+ October 25 แค้อยากระบายอืมม์....วันที่ 24 ตุลา 48 วันเศร้าๆๆ เฮ่อ...ไม่มีไรหรอกแค่อยากหาทีระบายน่ะ
  จริงก้เล่าเรื่องนี้ให้ใครหลายคนแล้วนะแต่มันยังรู้สึกไม่ดีขึ้นเลย....เรื่องมีอยู่ว่าลงวินโด ใหม่น่ะพอลงเสร้จแล้วก็ย้ายรูปต่างๆ มาไว้ที่ Dive C อ่ะอุส่าห์หวงและดูแลอย่างดีรักษาไว้ไม่ให้หายแล้วเหตุกาณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อ Log Off ออกจาเครื่องปรากฏว่ามันไม่บูทเครื่องขึ้นมาใหม่...เลนกดปุ่ม reset ไป เป็นเรื่องเลยทีนี้...ปรากฏว่าเกิด error ขึ้นที่ ระบบมันให้ลงวินโดใหม่ตลอด...แล้วด้วยความที่ไม่อยากลบข้อมูลใน Documentsมันมีรูปภาพต่างๆ ที่มันเป็นความทรงจำดีดี มากมายพยายามอยุ่หลายรอบในการลง Window แต่มันลงไปแล้วมีเรียน Dive C ไม่ขึ้นไม่รู้จาทำวิธีไหนแล้ว..เลยต้องกลั้นใจ Format ทิ้งซะเพื่อให้ errorมันหายไปซะกด format ทั้งน้ำตา..แล้วพอทำแล้วมันก็ยังไม่ run Dive C ขึ้นมาจนโทรไปหา โอปอ เลยได้ข้อแนะนำที่ว่าตั้งให้เครื่องมัน Boot Dvie C เลยปรากฏว่ามันทำได้มัน Boot ขึ้นมาได้ตอนนั้นหวิวจนทำไรไม่ถูก ถ้าเราตั้งให้มัน Boot Dvie C ขึ้นมาเลยรูปภาพสำคัญๆ ต่างๆมันยังคงอยุ่ให้ได้ดูเสมอ...แต่ตอนนี้มันหายไปแล้วหายไปอยู่ในส่วนลึกของจิตใจ...คงรอวันที่จาลืมมันหายไปกะกาลเวลานั่นเอง...มันเป็นภาพที่สำคัญมาก...หลายภาพอาจจะไม่ได้เห็นมันอีกแล้วด้วยซ้ำ...เฮ่อ !!!! ในที่สุดก็ต้องเสียมันไป อย่างที่เอากลับมาไม่ได้...ตอนนี้ต้องจำอยุ่กะความรู้สึกเสียดายยยยยย....เศร้า เหมือนมันขาดอะไรบางอย่างไป....หวังว่าหลับืนนี้คงทำให้ความเศร้านี่จางหายไปบ้าง เฮ่อ !!!...เมื่อเป้นลางบอกว่าจะต้องมีความเศร้ามากมายกว่านี้รออยุ่ภายภาคหน้า ถ้าเกรดดิจิตอลออกมาแล้ว...ไม่รุ้ว่าเรื่องนี้ หรือเรื่องรูปกะความทรงจำดีดี อันไหนจะหน้าเศร้ากว่ากัน....ตอนนี้อยาก้องไห้อ่ะ มันจาได้รุ้สึกโล่ง แต่กลับไม่มีน้ำตาเอาซะเลย
หวังว่าเช้าวันใหม่จาทำให้ลืมเรื่องเศร้านี้ไป...ไว้อาลัยแก่รูปและความทรงจำดีดีที่กะลังจาเรือนหายไปอยุ่ในส่วนลึกของจิตใจ ทีเรียกกลับมาดู และเตือนให้คิดถึงวันเก่าๆ อีกไม่ได้แล้ว....ฮือๆ.... October 21 นึกอยากเขียนอิอิ..ไม่ได้มาเจอกันซะนานเลยนะ ไม่รุจามีใครเข้ามาอ่านอยู้รึปล่าวน้าาาา....
 อืมม์เล่...ารวมๆ มาตั้งกะปิดเทอมละกันนะ หลังจากสอบเสร้จก็ไปกินเสต็ก 3 ย่านมา
 อร่อยมากๆๆๆ มีโรส ออม ออฟ กาว เตก ไบร์ท โอ เบส เหมียว แนน ฝน แล้วหลังจากนั้นพวก ตั้งโอ๋ มด ม่อน ยุ้ย ก็มานึกว่าจามานั่งด้วยกันซะอีกให้ออฟไปจามเข้ามาแต่บอกไม่เอาซะงั้น อุอุ หลังจากกินอิ่มจนกินไม่ไหว ก้มาที่ MBK กันก่อนมาแวะเข้าห้องน้ำ จากนั้นก็ไม่ถ่ายรูปกันที่
 Photo Me เป็นการถ่ายรูปี่สนุกมากๆๆ จองรูปกันเต็มเลยแต่จำไม่ได้ว่าจองอันนั้บ้าง..เวง จากนั้น เบส กะ ออมก็แยกกลับไปก่อน เดินๆ มาซักพักโรสกะโอก็แยกปายยยยย เลยเดินกลับมาที่ MBK เพื่อตกลงจาทำไรกันบ้าง ก็ได้ความว่า แนน ฝน กาว เหมียว จาดูหนัง เรื่องเพื่อนสนิท เตก ไบร์ท ออฟ เรา เลยมาโยนโบว์กันพอมาถึงลานโบวืคนเยอะมาก เขาเลยบอกว่าเลนเต็มลองอีกซัก ชม. เตกกะไบร์ทเลยไปผเล่นเกมรอ เลยไปเดินดูดาต้าลิงค์ กะ hand free  ให้แนนกะเหมียว พอเดินได้ของครบแล้วก็เลยไปรอที่ร้านเกม ออฟก็เจอเพื่อนทักกันนิดหน่อย จากนั้นก้นั่งหลับอิอิ ซักพักออฟก็ปลุกบอกว่า 2 คนนั้นเล่นเกมเสร็จละ เลยมาที่ลานโบว์ ว่างพอดีเลยเล่นกันซักหน่อย...ตาแรกโยนยังไม่ค่อยดีพอปรับตัวได้เกมแรกก็โอเค แต่แพ้ ไบร์ทซึ่งเล่นครั้งแรก กะเตกซะงั้น เกม 2 ไม่ต้องพูดถึงมันล้าไปหมดละ เล่นห่วยมาก มีตั้งโอ๋ กะ ม่อนมาแจมด้วยนิดหน่อย..จากนั้นเตกก็โดนตั้งโอ๋  จิกให้พากลับบ้าน อิอิพอหลังจากนั้นก้มาเดินซื้อหูฟังที่ไบร์ทอยากได้ แม่ง เดินๆ ถามราคาของชิ้นเดียวกันร้านแม่งขายราคาไม่เท่ากันเลย เดินๆ มาโชคดีเจอร้านที่ขายถูกใจดีด้วย เลยได้ของดีไป อุอุ พวกนั้นดูหนังจบก็มาซื้อของๆ แนนกะเหมียว มาดูนาฬิการก้จา 3 ทุ่มละ เลยแยกกันกลับบ้าน อ่อ ออฟแยกไปกะเพื่อนระหว่างทาง อุอุ จากนั้นมารอรถจนถึง 3 ทุ่ม 15
 นึกว่ารถจาไม่มาละ อิอิวันนั้นก็กลับถึงบ้านอย่างสบาย
วันต่อมาก็ไปงานสัปดาห์หนังสือ
 กันแต่ช้าวววววว...งานคนเยอะมากมาย แวะพักกินข้าวกันก่อนเพราะมาถึงงานก็ จาเที่ยงละยังไม่ได้กินเช้ามาตั้งกะ เช้าเลยแวะ ก่อน อิอิ กินๆ ไปก็อยากกินแสปช รุ้อยุ๋แล้วว่าต้องแพง แต่มันแพงน่าเกลียดมาก ขวดละตั้ง 20 แนะ ว่าที่ลาดกระบังขายขวดละ 9 แพง  แล้วนะ ก็เดินๆ ดูหนังสือไปเรื่อยๆ ก้หาหนังสือที่แม่ฝากซื้อด้วยหาตั้งนานกว่าจาเจอมางานนี้เจอจานหมอด้วยแต่แนนเดินยังไงไม่เจอซะงั้น มรอเจอ วีเจจ๋าด้วยแต่ดันไม่เจอ มาเลทซะงั้นอดเลย เจอ น้องๆ ปี 1 เยอะเหมือนกันนะ..น้องบอกสอบเสร็จเลยมาเดิน จากนั้นก็มานัดเจอแนนกะฝนเพราะว่าออฟต้องเขาโบสถ์  เลยต้องแยกกันกลับเลย แต่ฝนมันจารอนิวอีกเลยปล่อยมันรอต่อไปกะน้องสาวมันจากนั้นก้มารอพ่อแนนที่ ยูเนโก้ วันนี้พอขับกะบะมาอีกและ วันไหนจาได้นั่งรถบ้านแนนะเป็นกะบะทุกทีเลย ม่าไรจาได้นั่งอแวนซ่าเนี่ย แงๆๆๆ..จากนั้นฝนก้ตกหนัก
 มากกกกกกกก...ฟ้าร้องดังสะใจดีน่ะ แต่พอมาถึงถนนลาดกระบังไม่มีฝนเลยโชคดีไปนึกว่าต้องตากฝนกลับบ้าน.....วันต่อมาก็นัดกันม่ที่ JJ ต่อต้องมาซื้อของรับน้อง..แดดแรงมากวันนั้น
 คนที่ไป ก็มีแนน ออฟ ฝน อุอุ ไปเดินอยู่นานมากๆๆๆ มีแต่ฝรั่งเต็มเล๊ยยยยยย..คนก้เยอะ ร้อนก้ ร้อน วันนั่นออฟใส่เสื้อผ้ายังกะจาไปเหมือนหนาว 55555+ ใส่เสื้อตัวหนาๆ แขนยาว มี hood ด้วย เอิ๊กๆๆ ตอนตายไปเลย อิอิ เดินไปเดินมาก็ไม่ได้ของจริงไ ด้วยเลยกลับมาที่ MBK ต่อเนื่องจาก สายดาต้าลิงค์ที่แนนซื้อไปในใช้ไม่ได้ พอมาลองที่คอม  เจ้าของร้านใช้ได้ซะง้านนนนน...อึ้งๆ ทำได้อย่างเดียว อิอิทุกๆ คนไม่คาดฝันด้วยว่าจาได้กลับมาอีก อิอิ แต่ก็ยังดียังได้ของรับน้องกลับไป อุอุ แต่ก้ต้องไปเสียตังซื้อถึงซองมือถือใหม่ซะงั้นถือๆ อยุ่ดีดีหายเล๊ยยยยย...งงเล๊ยยยยยพอออฟคืนมือถือมาว่าจาใส่ซอง มันหายไปไหนวะ ม่ากี้ยังถืออยุ่ แอบ งง แล้วไปเดินหาซื้ออันใหม่ ที่ นี่ขายแพงมากไม่น่าเชื่อเลยซื้อที่ SECON มา 65 บาท ที่นี่ดันขาย 80 บาท เดินจนถอดใจจาไม่ซื้อละ แต่เดินไปเรื่อยๆ จนเจอ ร้านขาย 60 บาท ซองสีสวยด้วย อิอิเลยซื้อมาน่ะ...วันนี่เลยกลับเร็วหน่อยได้ของละ แล้วก้มานั่งงงๆ กะสายรถ
 ของออฟนิดหน่อย เอิ๊กๆๆ แล้ววันนั้นก้กลับบ้านโดยสบายพอมาวันจันทร์ก็เข้าไปที่เทคโนฯมาเข้าไปหาอาจานบ๊อง แต่เข้าไปหรือไม่เข้าไปก็ไม่มีค่าไรเลย แงๆๆๆๆ
แล้วก็เลยไปที่บ้านแนนตามนัด จากนั้นก้เอา CD-RW ของแนนมาอิอิ แต่แปะตังไว้ก่อน  ยังไม่มีเล๊ยยยยย เอามาลงจานั้นก็จัดการไรทืทุกๆ อย่างที่ไม่จำเป็นออกจาเครื่องโดยเร็วๆ อุอุ เครื่องเบาลงไปเยอะเลย 55555+วันรุ่งขึ้นก็ไปอยุธยากะเพื่อนๆ วันนั้นแดดร้อนมากๆๆๆๆๆ
ไปเที่ยวพระราชวังบางประอิน เป็นสถานที่ที่มาบ่อยมากๆๆๆๆ มาตั้งกะ ตอนเรียนมัธยม เรียนชั่นไหนๆ ก็มาอยุธยา อย่างกะมาบ้านเกิดมาทุกปี...แต่ก้ยังสวยเหมือนเดินน่ะ ตอนแรกว่าจาเช้ารถกอล์ฟ กันแต่คันละแพงมากๆ เลยไม่เช่าดีกว่า วันนี่คนน้อยหน่อยเพราะเป้ยวันธรรมดาน่ะ..แต่เจอสาว เกาหลีเต็มเล๊ยยยยยยยยยย !!!! น่ารักมั๊กกกกกม๊ากกกกกกกกกกกกกเฮ่อ !!!... อิอิ...ไม่ไหวกลับมาไม่สบายเล๊ยยยยยแดดที่นั่นร้อนมากๆๆๆ รู้งี้เชื่อออมดีกว่า 5555+ แต่ก้เป็นทริปที่สนุกดีนะนานๆ ทีเจอกันที่ไม่ไหวอยู่ไกลกันเหลือเกิน เดิน 25 นี่มันก็เปิดเทอมกันหมดละมาวันนี้ก็มาหาหมู่บ้านญี่ปุ่นด้วยมากี่ทีๆ ไกด์ชี้มั่วๆไม่เห็นซะทีพอได้เห้นก็ อืมม์พูดไม่ออก เพราะว่ามันไม่มีไรเหลือให้ดูละ มาแวะกินเตี๋ยวเรื่องยุดยากันมองไปที่กระท่อมปลายนาต้องเจอกะคงามประหลาดใจเมื่อกระท่อมเล็กๆ หลังนั้นติด UBC จากนั้นก้มาเดินดูเมืองโบราณนิดหน่อยเก็บค่าเข้า 10 แม่งไม่มีไรเลยตรงนั้นอ่ะแล้วก็กลับบ้าน
พอวันรุ่งขึ้นก็ไปเทคโนฯ พอดีมีประชุม เฮด รังบ้องซะงั้น แต่ตอนเช้าแนนเข้ามาหาที่บ้านก็มาดูสายดาต้าลิงค์ที่ยังใช้ไม่ได้อุอุ..
 มาลองทีนี่ก้ยังใช้ไม่ได้อยู่ ดี เอิ๊กๆๆๆ จากนั้นไปประชุมแปปเดียวคนมาน้อยมากกกกก ไม่รุนัดมาเพื่อ ???? จากนั้นมาบ้านแนนเพื่อช่วยกันจดหมายส่งให้พี่ๆ จากนั้นก้มาลองดาต้าลิงค์ต่อก้ยังไม่ได้ เลยฟันธง !!! ว่าลงวินโด้ใหม่ อุอุ  เห็นฝนจาตกเลยแยกย้ายกันกลับบ้าน....พอกลับมาเย็นนี้แนนให้ว่าที่พี่เขยลงวินโดให้ใหม่ใช้ได้ละ อิอิ ร่าเริงในทันที
วันนี้ก้ไม่ได้ทำไรนอนทั้งวันอุอุ แล้วก็ดูหนัง Into The Blues ที่โหลดมาด้วย อุอุ แต่เสียอย่างเดียวเสียงไวกว่าภาพซะงั้นคิดไรไม่อออกไม่มีไรทำเลยมาอัพ space ซะหน่อย 5555 เด๊ยวจาง่าว
 June 19 นานๆ โผล่มาให้อ่านทีงุงิ...ได้ฤกธิ์ขยัน อีกรอบ...แต่ไม่ใช้ว่างนะ การบ้านทั่มหัว แต่วันนี้เกิดอยากเขียนขึ้นมาก็เลยเอาซะหน่อย...อุอุ มีเรื่องต่างๆ เด็ดๆ มากมาย 108 อุอุ อืมมืหลังจาเปิดเทอมมาเนี่ยก็ไม่ค่อยมีเวลาว่างซะเท่าไรเลย เหนื่อยมาก..เหนื่อยหลายๆ อย่าง วันไหนนะมีวิชาโหดๆ นะ กลับมาหลับเปนตายไปเยย เฮ่อ !! เทอมนี้เวลาว่างมากมาย...แต่ก็เรียนยากขึ้นมากๆ ด้วย แลกกันน่ะ เปิดเทอมมาก้ต้องจัดเตรียมงานต่างๆ เพื่อน น้องๆ มากมาย แล้วก้มีปัญหาขึ้นมามากมายด้วย ไหนจาเรื่องเชียร์ เรื่องเก็บเงินน้อง แล้วยังต้องไปนั่งทะเลาะกะสโม อีก แสตทเราเจ๋ง !!! มีข่าวลือมากมายไปถึงรุ่นพี่ เรื่องโน่นเรื่องนี้....ไอเราก็งง ?? คนที่ปล่อยข่าวไม่มาถามความจริงกะ น้องปี 2 ฟะ แล้วไปบอกพี่บันดิด แล้วให้พี่บันดิดมาถาม น้องปี 2 แล้วก็ให้พี่บันดิดไปบอกความจริงอีกที...ไม่เข้าใจจาทำให้มันยุ่งยากทำไม ถามกันตรงๆ ตอบกันตรงๆ กระจ่างๆ ไปเลย น้องปี 2 ไม่กัดหรอก แค่ไม่พอใจก็จบตบๆๆ เลย เอิ๊กๆๆ (ล้อเล่นๆ ) แล้วก็มี..น้องไปฟ้องสโม โน่นนี่อีก....แต่ไม่เห้นโผล่หัวมาซักคนเลย ฟ้องๆๆ เป็นอย่างเดียว เอ้อ !! น้อง ปี 1 นี่เปรี๊ยว แรง แสตทเจ๋งเจงๆ ปีนี้ได้ใจ มีแต่น้องแรงๆ รับรองสโม ไม่กล้าแหย๋ม เอิ๊กๆๆๆ ในที่สุดเราก็มีบายสีแสตท ของเราแว้ววววว แหมๆๆ...พอเราจาบายสีแสตท ของเรา mc ทำกระแดะ อยากให้เรารวมเปน แสตม เหมือนเดิม ดัดจริตเจงๆๆ....แล้วปีที่แล้วหมาตัวไหนมันเห่าวะว่า เราน่าจาเปนแค่ m c นะ เหี๊ยเจงๆๆ พอเอาเข้าจริงแล้วก็ไม่กล้า แน่จริงมาชนกันเป่า ต่อให้ 2 ภาคด้วย แล้วก็พวกแบ่งแยกทั้งหลาย...ทำมายๆๆ เปนเดะแสตทแล้วงายยยยย !! แน่เจงมาชนกันเอง ปี2 : ปี2 เดะ ทำไมต้องไปทำท่าน่ารังเกลียดกะน้องๆ ด้วย น้องเขาไม่รุเรื่องไรหรอก..ก็เปนอย่างนี้ไงเล่า แทนที่น้องเขาจาไม่รุเรื่องความแตกแยก เสือกทำให้เขารุเอง...พวกเราไม่มีนโยบาย สร้างความแตกแยกด้วย..น้องเขารุสึกได้เอง ของแบบนี้มันสอนกันไม่ได้ต้องเจอกะตัวถึงรุ.... รู้จักเดะแสตทปี 2 น้อยปายยยยย ยังมีเรื่องสนุกๆ มากมายรออยุ่อีกเยอะ เอิ๊กๆๆๆ ปีนี้เราจาบายสีกันวันที่ 6 ก.ค. เวลา 16.00 เปนต้นไป อุอุ วนมาถึงเรื่องเรียนมั้งดีกว่า เทอมนี้มีแต่เรียนบ่าย...สบายหน่อนจาได้นอนเยอะๆ ไม่ไหวถ้ามาเรียนเช้านะไปก็เรียนไม่ค่อยรุเรื่อง.... แต่ไม่เข้าใจทำไมเพื่อนๆ อยากเรียนเช้าจัง มันหนักนะเรียนบ่ายแหละดีแว้ว วิชาแมทฟาว เปนวิชาที่หนักใจมากที่สุดตอนนี้...เพระมันใช้ความรู้เกี่ยวกะคณิต ที่เคยผ่านๆ มาทั้งหมด ในการเรียนและสอบ กรูโยนทิ้งไปหมดแว้ว จารอดไหมเนี่ย...กลัวมากๆๆ เลย ปอป เทอมนี้เรียนกะอาจารย์ใจดี(มั้ง) เรียนไม่ค่อยราบรื่นเท่าไร แกเอาเด็กไม่อยุ่อ่า ไม่ค่อยเข้าใจแล้วก็ได้ยินแกสอน...เฮ้อ ทำใจต้องอ่านๆๆ เข็ดละกะการติดโปร...ไม่ไหวละหวังไว้ว่าจาทำเกรดดีดี จบมาจาได้ทำงานดี เดียวนี้ต้องอ่านหนังสือแทบทุกวันเล๊ยยยยย ผิดกะแต่ก่อนไม่เคยสนใจ แต่เอาวะสู้ๆ เพื่ออนาคต แปปเดี๊ยวจาสอบกลางภาคละเริ่มกลัวๆ จัง เศร้า แล้วก้คิดถึงเพื่อนเก่าๆ จัง เปิดเทอมแล้วไม่ค่อยได้ติดต่อกันเลย ต่างคนต่างเรียนกัน เหงาๆ เหมือนกันแหละ คิดถึงช่วงเวลาอยู่ตอน ม.6 เหมือนกัน เสียดายวุ๊ย แต่ช่างมันผ่านมาละ... ม่าวานดู ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงค์ ภาคแรก สนุกดี อิอิชักติดใจ หายเช่าแผ่นมาดูเดก่า เอิ๊กกกก May 29 ไม่ได้เขียนซะนานอุอุ..ไม่ได้เขียนมาตั้งนานละ ตั้งใจไว้หลายรอบว่าจาเขียน ทุกๆวันแต่มันก็ทำไม่ได้เอาซะนี่...วันนี้มาอัพเดทรูป ซะหน่อย อิอิ..เอาไว้จดจำวันดีดี ละกันนะ.... วันที่ผ่านๆ มาทำไรบ้างหรอ..อืมมืเอาที่จำๆ ได้ละกันนะ วันที่ 16 พค. ที่ผ่านมาเนี่ยไปเลี้ยงห้องมาสนุกมากเพื่อนๆ มาเยอะดี ยังดูอบอุ่น หนิทหนม และสนุกสนานกันนเหมือนเดิมดูไม่มีใครเปลี่ยนไปเลย แต่ครั้งนี้ขาดไปกลุ่มหนึ่งแย่จัง..แต่นี่ร้านเขาก้จาระเบิดอยุ่แล้ว 555+ วันนั้นมีแขกพิเศษอยู่ 4 คนด้วยแหละ คนแรก แนนเล็กสาวสวย ไม่สวยเลยไม่มา เอิ๊กๆๆๆ (อั้มนั่นเอง) คนที่ 2 นั่นคือส้ม ปีนี้เอนติด หมอที่มธ. เลยกลับมาเฮฮากลับเพื่อน 6/1 รุ่น 19 ดีก่า แหมๆๆ ก็เธอมี สมญานามว่า "ยาย" นิจาไปอยุ๋กะน้องรุ้น 20 มันกะไลอยู่ คนที่ 3 นะ เป็น ทอมห้อง 5 (มั้ง) อันนี้เคยเป็นแขกพิเศษของใครไม่รุ 5555 อันนี้เขาเปนไฮโซ คนที่ 4 นี่ถือเป็นผู้มีเกียรติ เขาคือ " อาจารย์สุพจน์ " ผู้ที่ขยันเลี้ยง MK เรามากที่สุด เอิ๊กๆๆๆ วันนี้แกก็มาเสียตังอีกตามเคย 5555+ วันนี้เพื่อนๆ ดูเฮฮามากๆๆ หลังจากนั้นก็ไม่มีไรมากอแ มาที่เทคโนแทบจาทุกวันมาเฝ้าดุน้องแสตท เอิ๊กๆๆๆ มาขายสมุดกันตามปรกติ...แล้วก็แอบเล็งๆ น้อง อุอุ ปีนี้มีน้องๆ เยอะมากมาย..ตั้ง 120 คน แนะ แล้วพี่ๆ (ที่ไม่ได้เรื่อง)อย่างพวกเราจาดูแลน้องไหมไหมเนี่ย ??? แต่ไม่เปนไรยังไงมันก้ผ่านไปให้ได้.....แต่เรื่องเงิน แล้วยังนี้เงินรับน้องก็ต้องหาเพอ่มขึ้นอาะดิ...โฮๆๆ แล้วจาไปหาเงินจาไหนกันดีล่ะเนี่ย....รับน้องกางเต้นทืนอนใต้ทางด่วนเข้าสนามบินสุวรรณภูมิ นี่ๆๆ หลังจากนั้นก็ไปเที่ยวละเลกัน..เปนไรที่สนุกมาก...แต่กลับมาดำเนี่ยดิ เศร้าๆๆๆ งานนี้ออกแนวฟรีตลอดงานเอิ๊กๆๆๆๆ นานๆทีไปเฮฮากะเพื่อนอีกกลุ่มก็ดีเหมือนกัน พอมาถึงวันที่ 27 ก็ไปดูน้องรหัสแต่ซะงั้นนี่ปีนี้ได้น้องผู้หญิงว่ะ...แต่ไม่สามารถหาน้องเจอในวันนั้นอ่ะดิ ไม่เปนไรวันที่ 1 นี่รู้กันเอิ๊กๆๆๆๆ..... แต่มีดชคร้ายกว่านั่นว่ะ ไอเตกแม่งได้ "อ้น" เป้นรหัสเอิ๊กๆๆ เรียนกว่าโชคดีเฃหรือร้ายดีวะ ???? นี่ก้ใกล้เปิดเทอมละ อีกไม่กี่วัน นอนๆ เล่นแปปเดียว็วันพุธแว้ว... ได้เขาสู้วงเวียนแห่งการขวนขวายซะที อุอุ.... งานนี้ขอไม่ติดโปรทีเถอะ....ขอให้สัจจะอธิษฐานว่า "เทอมนี่นู๋จาตั้งใจเรียน" เอิ๊กๆๆๆ ไม่ไหวละ ติดโปรนี้มัน ตุ้มๆ ต่อมๆ โอวววว...ใจเต้น
วันนี้พอแค่นี้ละกัน....มันจาจบเดือนแล้วนิวันอื่นๆ ทำไรไปบ้างไม่รุ ช่วงนี้หลงๆ ลืมๆ
April 21 มาแว้ว มาแว้วอ่า....ได้ฤกธิ์เขียนละ ม่าวานเหนื่อย ทำโน่นมีมากมาย.....ก็เลยมะได้เขียน งั้นก็ผ่านมันไปงุงิ มาเริ่มกันเลยดีก่า...วันนี้ก้ตื่นขึ้นมาใส่บาตรก่อนอ่ะ แล้วก้กลับไปนอนต่อ....งุงิ จากนั้นก็บอกแม่ว่า 9 โมงปลุกด้วยเพราะวันนี้ต้องเขาคณะน่ะ งุงิ วันนี้ไปถึงคณะประมาณ 11.30 พอดีเลย เพราะวันนี้ออกมาเกือบ 11 โมงละ แต่ก้โชคดีเจงๆๆๆๆ เอิ๊กๆๆ !!!! พอไปถึงมันก็กินข้าวอยู่นจริงๆ ด้วยมากันพร้อมหน้าพร้อมตาวุ๊ย จากนั้นก้นั่งกินข้าวที่ วิดยา ซักพัก ยุ้ยกะมดก็มา...กืนข้าวเสร็จพอดี หุหุ ได้ฤกธิ์ เปิดประชุม พอมาถึงห้องภาคต่างคนต่าง พุ่ง !!! ไปจับจองคอม ก็ทำโน่นทำนี่กันอยุ่นานนนนนนนนนนนน......จากนั้นก้เรียกประชุมเรื่องสถานที่..... งุงิ ใครก็ไปอยากไปที่.........(บอกไม่ได้) แต่เงินที่จาหานั้นมันไม่พอนิ จึงมีโครงการจาไปดูอีกที่กัน Trip สำรวจกะลังจามีขึ้น อิอิ ก็พูดกันเรื่องสมุด เข็มกลัด แล้วก้ ติดต่อ สปร์อน กันรวดเร็ว แต่ก็ไม่เป็นที่พอ.....ใจซะเท่าไร เพราะได้บ้างไม่ได้บ้าง ที่นี่แหละซวยกันเอง เริ่มคิดที่จาเก็บเงินกันเอ งุงิ..... จากนั้นนั่งเล่นไปมา โดนเก้าอี้หนีบนิ้วซะงั้น เป้นแผลเลือดอาบเลย จากนั้นก็คุยกะกาวกะไบรท์เรื่องเนต งุงิ แต่มันก็อดเพราะว่า นอกเขต เสียดาย !!!!! แล้วก็ชิ้งกลับบ้านกะพวกนั้น...ฮี่ๆ ระหว่างทางกลับบ้านก็โทรหาตาโต..... เลยชวนกันไปซีคอนงุงิ...พอดีเลยเอาเงินจาก ยุ้ย ไปเติม PCT ให้มัน จากนั้นก้ไปซื้อของกัน แล้วก่อนกลับก็ไปกิน Swensent(พิมพ์ถูกป่าวกหว่า แล้วก็กลับมาถึงบ้านด้วยความเหนื่อย มั่กๆๆๆๆ จบดีก่าอาอาาาา.........งุงิ
อ่านแล้วคอมเม้นท์กันด้วยยยยยยยย อย่าอ่านเฉยๆๆๆ !!!!! April 18 วันเซ็งๆ....กะบริการแย่ๆ ของทรูวันนี้ตืนเช้ามาด้วยความง่วง...... แล้วก็ไม่ได้ใส่อีก..บอกแล้วว่าอย่าเลือกพระ อดใส่เยย... จากนั้นกลับมานอนต่อ....แต่นอนไม่ได้นาน วันนี้มีคนกระหน่ำ โทรหา ไม่เป็นอันหลับ อันนอน...กำเจง ก้หลับมาจนเที่ยง... ตื่นมาก้พบกะความวุ่นวาย โทรสับบ้าน จากนั้นก้โทรๆ ไปหาถามว่าทำไมโทรออกไม่ได้.... ก็พบกับคำตอบว่า มียอดค้าง 2 เดือน คือกุมภา กะ มีนา เอาแล้วซิกู......จำได้ว่ากุมภาจ่ายมาแล้ว เหลือแต่มีนาจาไปจ่ายพรุ่งนี้ !!!! แล้วก้บอกเขาไปว่าจ่ายไปแว้ว...แต่เขาบอกว่ายังไม่ได้รับการยืนยันว่ามีการจ่าย รายวะ....แล้วจาตัดโทรสับ ก้ไม่มีบอกกล่าว นึกจาตัดก็ตัด.... โทรไปยังมีน่ามาบอกอีกว่าของเรามีระบบโทรแจ้ง....ก็ไอระบบฮ่วยๆ นั่นมันเคยโทรมาที่ไหนเล่า....ตื่นมาก็โทรไม่ได้เลย ด่ามันไปอยุ่นาน...แล้วได้ข้อสรุปมาว่าต้องไปติดต่อที่ทรูสาขา ซีคอนที่ไปจ่ายไว้ แต่เด๊ยวก่อน ก่อนไปนี้ต้องไปแสต๊มสมุดบัญชีก่อน....ให้รุ้ว่ารูดบัตรออกไป ตามราคา ที่นี้แหละ....จาไปถล่มให้แหลกลาน...คิดจาโกงรึ !!!! หึ จากนั้นก็ออกไปว่ายน้ำแหละ...วันนี้ ว่าไม่สะดวกเลยวุ๊ย...อึดอัดไปหมดเยย ว่ายไปว่ายมาพอจากลับ ดันเปนตะคริวซะงั้น ก็เลยเลิก พอขึ้นมาจากลับคนมองกันเต็มเยย....แล้วยังโดนแซวอีก เซงๆๆๆ วันนี้หงุด หงิด เขียนได้แค่นี้อ่า..งุงิ April 17 วันสบายๆ กะการทำบุญ....วันนี้ตื่นแต่ช้าววววววววว...มั่กๆ เพราะวันนี้แม่ปลุกขึ้นมาให้ใส่บาตรด้วย.....อิ่มบุญตั้งกะเช้า ก็เลยตื่นตั้งกะ 6.00 เช้าแนะ จากนั้นก็ไปใส่บาตรกะแม่...ว่าจามานอนต่อซะหน่อย แต่ก้นอนไม่หลับ....เยยมานั่งเล่นคอม รอเวลาอุอุ.... และแล้วเวลาก็มาถึง เวลาที่นัดกะตาโตไว้... เลยรีบอาน้ำแต่งตัวออกไปก่อน นัดไว้ 9.30 น. โอ้วันนี้รถมาเร็ว มาถึงที่วัด 2 ตรงเวลาเป๊ะ ด้วยความโชคร้าย.... โทร กะว่า รอ ถึง 10.30 จากลับบ้าน มันโทรมาหาพอดี ตรงดิ่งไปศิริราชย์กันเยย !!! ก็ระหว่างทางก้คุยกันว่าคนที่ต้องการเลือดคนนี้อ่ะ เห้นมานานแว้ว ทางเมลล์ forword กันไปเรื่อยๆ ก็ได้ดูวิวแถวๆ สนามหลวง..โย่ว เจอรถแท๊กซี่รุ่นใหม่... สีชมพู แรดมาก แล้วก็ได้ไปขึ้นเรือด้วยไม่ได้นั่งเรือข้ามฝากมานานละ เสียคนละ 2 บาท พอไปถึง ศิริราชย์ ก็ไปกินข้าวกันก่อน งุงิ เที่ยงละ จากนั้นก้ไปบริจาคเลือด ณ ตึก 72 ปี ชั่น 3.... พอไปถึงเขาบอกว่าคนที่ตาโตจาบริจาคให้ ตายไป 2 ปีแว้วค่ะ !!!! ถึงกะอึ้งไปพักใหญ่..มันเลยตัดสินใจบริจาคให้คนทั่วไป.... ก็นั่งรอแปปก็ได้เข้าตรวจ หมอถามระเอียดมากๆๆๆ ถามโน่นนี่ ถามมีเพศสัมพันธ์ไหม ติดยาไหม รักร่วมเพศ ไหม ถามหลายรอบมาก..เสร็จแล้วก้ขึ้นเขียง 5555+ บริจาคกี่ทีก็ตื่นเต้น งุงิ พอบริจาคเสร็จว่าจาไปดูซีอุย เสรีจแล้วก้เดินดูของแถว รร.นาวี....ไรซักอย่างเนี่ยหละ ก็ยืนรอรถอยู่นานมากกก...ตาโตเกิดจาเป็นลมซะนี่.... โชคดีรถเมล์มา รอดไป.... จากนั้นกฦกลับมาถึงประตูน้ำ....มารอพ่อตาโต แล้วก้กลับบ้านกัน งุงิ....
มาอ่านแว้วอย่าอ่านเฉยๆ ละ งุงิ ช่วยคอมเม้นท์กันบ้างน้าาาา.... April 16 เอ่อ....วันวุ่นๆ งงๆตื่นเช้ามาวันนี้ด้วยความสดใส......555 นอนครบ 8 ชม. พอดีเป๊ะ เนื่องจากม่าคืนนอนเร็วๆ งุงิ แย่จังวันนี้อากาศร้อนมั่กๆๆๆๆ แดดจ้า ฝนจาตกที่โน่นที่นี่ แต่ที่บ้านมะมีวี่แววแยย..... วันนี้เลยเริ่มด้วยการดีกอล์ฟ..ซะหน่อย ไหนก็ยังไม่มีไรทำ โอ๊ว...!!! วันนี้ดีค่อยข้างดีด้วย แต่เบื่อพวกที่ตี ไม่ดีแล้วออกชมัดเลย...มาเล่นทำ ส้น....ทำไม หลังจากนั้นไม่นานก็มี ไม่ยอมโทรมา พอลุกไปถูบ้านแปปเดียว ดังมาเชียว เบอร์ใครก้มะรุ รับมาก็อ๋อตาโตนี่เอง..... บอกว่าจาเอาคอมมาให้ลงวินโด ซักพักมันก็มา..เห็น เพื่อนตาดต มันขับ วีออส มาแล้วอยากได้บ้างจัง ซักพักไม่ถึง 10 นาทีก็ลงแรมให้มันเสร็จพอลองแล้วจอ เปิดมะได้ซะงั้น เลยให้กลับไปลองที่ จอที่บ้านเอา ปรากฏว่ายังไม่ได้..วุ้นวายน่าดู ซีดเลยเรานึกว่าทำของเขา เสีย ถามๆ ดูปรากฎว่าทำเคสหล่น..อ๋อ !!! ก็เลยให้ขยับการ์ดจอดู เลยหาย จากนั้นก้มาดูคอมตัวเองบ้าง.... เอามาปัด ถอดๆๆ เอามาเช็ดๆ ปัดๆ หมดเลย พอเสร็จแล้วเอามาลองเล่นดุ โอ๊ว !!!! พระเจ้าจอร์ช มันไวขึ้นนะ แล้วจากนั้นก็มากินข้าวเนละ งุงิ ใกล้จาหมดไปแว้วอีก 1 วัน เร็วดี ก็นะแต่ยังไงก็ งง นึกว่าวันนี้วันอาทิตย์ ซะอีก โด่..นึกว่าพรุ่งนี้วันจันทร์และ แต่ก้เอาเหอะค่อยว่ากันใหม่ อิอิ เฮ่อวันนี้ค่อยหายคิดถึงใครคนนั้นหน่อย งุงิ....ได้คุยกันละ แต่อยาดเจอจัง ไม่รุจาว่างม่าไร ยังไงก้คิดถึงนะดูแลสุขภาพด้วยล่ะ แต่เขาคงไม่ได้มาอ่านหรอกมั้ง มาอ่านกันแล้วก็อย่าลืมคอมเม้นไว้บ้างละ อย่าอ่านอย่างเดียว หุหุ
|
เลยถือโอกาศมาเขียน 
ของเรานั่นเองวันนี้มาได้ด้วย....หลังจากรอบที่แล้ว
เพื่อนรุ่นเดียวกันแต่ไปเรียน AFS 1 ปี เลยกหลับมาเปนรุ่นน้อง
เชียวนะ (แบบมดดำอ่ะ เอิ๊กๆๆ ) 
ดิสำคัญพี่นี้น้องเอยะโครตๆๆๆๆ
ละกันนะ
เจงๆๆ
แหมๆๆ เจ้าอร่อยมาด้วย ชอบๆๆๆ งุงิ 
กันออน msn กันตรึม
)กัน อิ่มๆๆๆ
แม่ปลุกใส่บาตร
โทรออกไม่ได้....
กะเทย เยอะมากกกกก คนก็เยอะด้วย 
แต่ช้าววววววว
ยืนรอตาโตมา 1 ชม.
คงไม่มีแล้วมั้ง
นอนดึกมาหน้าตาซูบโทรม
|
|
